Agressie? Tête-à-tête van genen en omgeving

Heb je het journaal gezien gisteren?

“In Sint-Niklaas is vanmiddag een 19-jarige jongeman opgepakt na een geval van agressie vorige zondag aan het station. Een man van 29 zou er enkele klappen hebben gekregen na een discussie over een sigaret. Het slachtoffer liep een schedelbreuk op en ligt nog in het ziekenhuis.” http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/regio/oostvlaanderen/belga_20131022_Man_Coma_StNiklaas

“Tjonge, tjonge” zucht de vrouw van de bakker. “Die jeugd van tegenwoordig. Losgeslagen wild als je ’t mij vraagt!”
“Maar mens toch, als die ouders eens wisten waar hun kroost uithing.” reageert de buurvrouw. “’t Is omdat ouders niet meer weten hoe ze hun kinderen moeten opvoeden.”

mlJy6x8

Wat maakt eigenlijk dat jongeren ontsporen? Zijn het rotte appels in de mand of is het de schuld van slechte ouders en vrienden? Het nature-nurture debat is al jaren een heel hot topic. Beschuldigend wordt er naar elkaar gewezen. Heb je er al eens aan gedacht dat het een combinatie van biologie en omgeving zou kunnen zijn? Dat is het veld van de gen-omgevingsinteracties: de samenwerking tussen de genetische achtergrond van jongeren en de omgeving waarin zij opgroeien.

Sommige varianten van genen maken jongeren van nature gevoeliger voor hun omgeving. Wanneer zulke “gevoelige” jongeren opgroeien in een positieve en stimulerende omgeving (bv: een warme relatie met hun ouders, goede vrienden) ontwikkelen zij zich beter dan “minder gevoelige” jongeren, maar in een nadelige en kwetsbare omgeving (bv: mishandeling, delinquente vrienden) ontwikkelen zij net meer probleemgedrag.
“Minder gevoelige” jongeren zullen minder voordeel genieten van stimulerende omgeving, maar ook minder invloed ondervinden van nadelige omgevingen. Bijgevolg zullen niet alle jongeren die opgroeien in moeilijke omstandigheden ook effectief “boefjes” worden.

Hoe zit het met jou? Ben jij gevoelig voor je omgeving?
Zou jij een “boefje” worden?

Advertenties

2 Reacties op “Agressie? Tête-à-tête van genen en omgeving

  1. Interessant stukje! Kan hetzelfde gen er dan voor zorgen dat je op bepaalde momenten in je leven probleemgedrag stelt (bij een negatieve thuissituatie), maar nadien je net beter doet presteren als je omgeving verandert (positiever wordt)? Of is het op een bepaald moment al te laat?

  2. Hey Sofie! Ja, in principe gaan we ervan uit dat zo’n gen je gevoelig maakt voor je omgeving (ongeacht kwetsbaar of stimulerend) en dus ook voor veranderingen in je omgeving. Dit idee wordt ook wel differentiële gevoeligheid (of in het Engels ‘differential susceptibility’) genoemd. Er zijn echter nog andere standpunten die aannemen dat een bepaald gen je ook alleen kwetsbaar kan maken voor negatieve omgevingen (met een moeilijk woord ‘diathesis-stress’ genoemd) of alleen gevoelig maken voor positieve omgevingen (in het Engels ‘vantage sensitivity’ genoemd). In dat geval zou, bij verandering van je omgeving, dat bepaalde gen geen invloed meer hebben. We zijn zelf héél erg benieuwd wat het onderzoek gaat opleveren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s