Replicatie-crisis in de Psychologie

Sinds het begin van dit decennium is er steeds meer aandacht voor de zogenaamde ‘replicatie-crisis’ in de wetenschap. In 2015 verschenen de resultaten van het Reproducibility Project waarin honderd psychologische studies opnieuw gedaan werden. De bevindingen van de originele artikelen werden meestal niet teruggevonden bij de replicatie poging, waarmee ook psychologie in een slecht daglicht kwam te staan. Twijfelachtige onderzoeksmethode, problemen met statische tests en fraude zorgen onder andere voor de replicatieproblemen. Een andere reden voor de replicatie-crisis zou zijn dat wetenschappelijke tijdschriften de voorkeur hebben om vernieuwende en significante resultaten te publiceren, terwijl niet-significante resultaten en replicatie studies vaak worden geweigerd (ook wel de publicatie bias genoemd). Tot op heden was er vooral anekdotisch bewijs voor de publicatie bias, maar recent onderzoek van Martin en Clark (2017) toont de grootte van dit probleem aan.

Over het algemeen worden er binnen de psychologie zeer weinig replicatie studies gepubliceerd. In de 100 ‘beste’ wetenschappelijke tijdschriften (gemeten door middel van 5-year impact factor) was slechts 1% van de artikelen een replicatie studie (Makel, Plucker, & Hegarty, 2012). Dat er zo weinig replicatiestudies worden gepubliceerd komt waarschijnlijk mede doordat het voor onderzoekers helemaal niet zo aantrekkelijk is om zo’n studie te doen. Het is veel uitdagender en leuker om je eigen nieuwe experiment/studie op te zetten. Ook kosten replicatiestudies veel tijd en geld, waardoor er minder tijd en geld overblijft voor je eigen nieuwe ideeën. Verder wordt het uitvoeren van een replicatiestudie vaak gezien als oefening voor het ‘echte’ werk, waardoor je er minder erkenning en beloning (bijv. subsidies) voor krijgt (Evert & Earp, 2015).

Daarnaast blijkt dat het moeilijker is om replicatiestudies te publiceren dan ‘nieuwe’ studies. Martin en Clarke (2017) onderzochten 1151 psychologische tijdschriften. Slechts 3% van de tijdschriften gaven nadrukkelijk aan dat zij replicatiestudies publiceren. De meeste tijdschriften (63%) laten niet blijken of ze replicatiestudies aanvaarden voor publicatie, maar ze ontmoedigen het indienen van replicatiestudies niet. Bij 33% van de wetenschappelijke tijdschriften werd het indienen van replicatiestudies ontmoedigt doordat ze expliciet benadrukken dat ze letten op de originaliteit van het ingediende artikel. Daarnaast wordt bij 1% van de tijdschriften nadrukkelijk vermeld dat ze geen replicatiestudies accepteren.

Eigenlijk is het vreemd dat psychologische tijdschriften het uitvoeren en publiceren van replicatiestudies zo weinig aanmoedigen. Wetenschap boekt immers vooruitgang door middel van zelfcorrectie, een proces (wat wetenschap onderscheid van pseudowetenschap) waarbij theorieën en ideeën gebaseerd op foutieve bevindingen na verloop van tijd worden gecorrigeerd. Logischerwijs speelt replicatie daarin een essentiële rol.

Door de replicatie-crisis hebben veel wetenschappers de hand in eigen boezem gestoken. Zo wordt het steeds gebruikelijker om een studie te pre-registreren. Dit betekent dat onderzoekers voordat ze met een studie beginnen vastleggen wat ze willen onderzoeken, hoe ze dat gaan doen en welke conclusies worden getrokken bij welke resultaten. Ook wordt het steeds gebruikelijker om data beschikbaar te stellen op openbaren platformen, zoals Open Science Framework. Alhoewel dit een eerste stap in de goede richting is, laat de studie van Martin en Clarke zien dat dit niet genoeg gaat zijn. Ook de tijdschriften waarin wetenschappers publiceren moeten veranderen.

Referenties

Evertt, J. A. C, and Earp, B. D. (2015). A tragedy of the (academic) commons: Interpreting the replication crisis in psychology as a social dilemma for early-career researchers. Frontiers in Psychology, 6:1152. DOI: 10.3389/fpsyg.2015.01152

Makel, M. C., Plucker, J. A., & Hegarty, B. (2012). Replications in psychology research how often do they really occur?. Perspectives on Psychological Science, 7, 537-542. DOI: 10.1177/1745691612460688

Martin GN and Clarke RM (2017) Are Psychology Journals Anti-replication? A Snapshot of Editorial Practices. Frontiers in Psychology, 8:523. DOI: 10.3389/fpsyg.2017.00523

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s