Praten met (jonge) kinderen over oorlog

Dit is niet de blog die ik wilde schrijven. Dit is niet de blog die ik had voorbereid om deze week te posten. De aanleiding voor deze blog is de oorlog in Oekraïne en de vraag van onze jongste dochter, net drie jaar oud: “Mama, gaaj ik en jij mogge naa de oojlog?”. Ze kijkt verwachtingsvol naar me op alsof ze voorstelt om samen naar de Efteling te gaan. Ik kijk haar stilzwijgend aan. Hoe leg ik haar uit dat oorlog een gruwel is?

Met oude kinderen lijkt het makkelijker om over de oorlog in Oekraïne te praten. Karrewiet en het jeugdjournaal weten hoe ze verslag moeten doen van schokkende gebeurtenissen aan kinderen. Verschillende media geven adviezen aan ouders. Ook het Nederlands Jeugdinstituut besteedt hier aandacht aan. Daarnaast is er lesmateriaal voor scholen, zoals deze lesbrief van TerInfo en de Universiteit Utrecht.

Maar hoe praat je over oorlog met de allerkleinsten? Nijntje naar zee. Nijntje naar het ziekenhuis. Maar er is geen boekje Nijntje en de oorlog. Ook Jip en Janneke maken geen oorlog mee voor zover ik weet. Maar dan weet ik het: De ark van Noach van Peter Spier. De eerste prent toont de oorlog. Ik wijs met een ernstig gezicht het leger soldaten aan. Zij wijst met een even ernstig gezichtje de dode mensen en dieren aan. Een paar bladzijden verder lacht ze om de olifant die per ongeluk op de staart van de muis is gaan staan, sorry kleine muis! Op de laatste bladzijde bewondert ze de regenboog. Ondertussen denk ik aan de andere verhalen in de peuterbijbel. Kaïn die Abel dood slaat, David die het opneemt tegen de soldaat Goliath, het kindje teer(zoals ze Jezus noemt) dat als het groot is gevangen genomen wordt door soldaten.

Ze luistert naar de oude Bijbelverhalen met dezelfde gretigheid als naar de sprookjes van de grote boze wolf. Deze verhalen kennen soms een sterke emotionele inhoud. Volgens Todd Wanerman (2020) is dat voor kinderen geen probleem. Hij maakt veel gebruik van verhalen en drama in zijn werk met twee- en driejarigen en legt uit dat jonge kinderen zich van nature aangetrokken voelen tot verhalen met een sterke emotionele inhoud: “I do not shy away from negative emotions, as children benefit from exposure to and exploration of a wide range of emotions.” Dus lezen we, opnieuw en opnieuw, het verhaal van Noach.


Referentie:

Wanerman, T. (2010). Using story drama with young preschoolers. YC Young Children65(2), 20.

2 gedachten over “Praten met (jonge) kinderen over oorlog

Voeg uw reactie toe

  1. Mooi Jantine, doorgestuurd aan vriendinnen met (klein)kinderen, dank!

    Sifra Visser – den Bok Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: